هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِینٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ یَكُن شَیْئاً مَّذْكُوراً

(1) إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِیهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِیعاً

بَصِیراً (2) إِنَّا هَدَیْنَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاكِراً وَإِمَّا كَفُوراً (3) إِنَّا

أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِینَ سَلَاسِلَا وَأَغْلَالاً وَسَعِیراً (4) إِنَّ الْأَبْرَارَ یَشْرَبُونَ

مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُوراً (5)‏ عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ

یُفَجِّرُونَهَا تَفْجِیراً (6) یُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَیَخَافُونَ یَوْماً كَانَ شَرُّهُ

مُسْتَطِیراً (7) وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِیناً وَیَتِیماً وَأَسِیراً

(8) إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلَا شُكُوراً

(9) إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا یَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِیراً (10) فَوَقَاهُمُ اللَّهُ

شَرَّ ذَلِكَ الْیَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً (11) وَجَزَاهُم بِمَا

صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِیراً (12)

 

آیا نه این است که بر انسان برهه­ای از روزگار گذشته است که چیزی ذکر شده نباشد

محققاً ما انسان را از نطفه­ای آمیخته آفریدیم تا مورد آزمونش قرار دهیم، پس او را شنوا و بینا ساختیم

ما انسان را به راه و رسم رسیدن به فلاح هدایت نمودیم

ما برای کافران زنجیرها و غل­ها و آتشی­ سوزان مهیا کرده­ایم

نیکوکاران (که سپاس­گزار هدایت ما بودند) از جامی می­نوشتند که به کافور آمیخته شده است

(کافور) چشمه­ای است که بندگان خدا ازآن می­آشامند و آن را می­شکافند ( و از آن انشعاباتی پدید می­آورند)

عبادالله به نذر خود وفا می­کنند و از روزی در هراس­اند که شر و سختی آن فراگیر است

طعام خود را با میل و اشتهایی که بدان دارند ( وبر اساس محبت الهی ) ، به مسکین و یتیم و اسیر می­خورانند

(شعار آن­ها و حرف دلشان این است که( ما به خاطر خدایمان (و به گل روی او) شما را اطعام می­کنیم و از شما پاداشی نمی­خواهیم و در انتظار سپاس و تشکری هم نمی­مانیم

ما از پروردگارمان از شر آن روزی که با چهره­ای تلخ و تند ظاهر شود، خائفیم

به پاس این اخلاص و طاعت، خداوندشان از شر آن روز مصون داشت و با خرمی و نشاط مواجهشان ساخت

و در مقابل صبر و پایداری آنان بهشتی را با خلعتی از جامه­های حریر پاداش آنان قرار داد

 

و آنانی که قرصی از طعام زندگانی خویشتن را به درراه مانده دادند ، امروز

به مقدم هایی نظیر مقدم ما درسی دادند برای بگذشتن از جان خویش برای ما که درراه ماندگانیم

شهادتت مبارک ..

از دیروز تنها حسرتی برایش مانده بود ، اما امروز در آن جایگاه شکوه و عظمت ، کنار آن یاران صف شکنی اش ، عشق را میبافد و ناز محبوب میخرد

 

الهی ! یادمان ده تاکه ما نیز بیاموزیم و از جمله آموختگان انسان باشیم ؛

تا رسم دیرین و کمرنگ شده ی جان دادن در ره وطن خویش را با آهنگی خونین رنگین سازیم و پرواز در ملکوت تو را غایت آمال خویش خوانیم .

آمیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن




برچسب ها :
آیه هل أتی ,  شان نزول سوره انسان ,  سالگرد شهادت شهید علمی حسن طهرانی مقدم , 

موضوع :
میقاتی ها ,